Aernout Mik (1962)
Pulverous, 2003
Video-installatie, dvd
copyrights reserved
In het werk Pulverous confronteert Aernout Mik de kijker met complexe fenomenen als overvloed en hyperconsumptie. Ook dit werk speelt zich af in een overzichtelijke setting: een magazijn, waar levensmiddelen staan opgeslagen. Mik filmde dit keer niet op locatie, maar bouwde deze set tot in detail na in de hoofdzaal van het Amsterdamse Stedelijk Museum.
Blikken olie, pakken rijst, conserven en pakken toiletpapier staan keurig geordend in stellingen. Maar de mensen die er zich ophouden, gedragen zich niet als medewerkers van een supermarkt. Ze scheuren pakken bloem open, verpulveren spaghetti, plukken aan keukenrollen en trekken zelfs hele stellingen omver. Hun gezichten zijn uitdrukkingsloos en ze hebben geen onderling contact. Elk van hen lijkt zich op te houden in zijn eigen wereld, maar samen laten ze een enorme chaos ontstaan.
Gedicht
Bij het werk Pulverous van Aernout Mik schreef dichter Ingmar Heytze een gedicht. Hij droeg het voor ter gelegenheid van een screening van films uit de Rabo Kunstcollectie met als thema Money, money, money in het Duisenberg Auditorium te Utrecht op 20 april 2007.
Pulverous
Alles moet in poedervorm. Dat moet.
Bijvoorbeeld: mensen. Mensen in poedervorm
is een baanbrekend idee. Neem overal je mensen
mee, zoveel als je maar wilt. Bel geheime nummers
voor speciale mensen, die ’s nachts worden bezorgd
per auto, in piepkleine envelopjes. Snuif mensen
in ragdunne lijntjes op een spiegeltje, popsterren
gingen u voor. Gaan we nog even door:
de dood als poeder. Zo moeilijk is dat niet,
dat droegen ze al rond de Tweede Wereldoorlog
in een holle kies. God als poeder, diverse smaken,
al naar gelang je voorkeur. Je vader en je moeder:
poeder. Liefde en verdriet. Poëzie, om elkaar
als handkus toe te blazen. Alles moet
in poedervorm. Dat moet, zeg ik.
Dat moet.
Ingmar Heytze
