Guido Geelen (1961)
Toen Guido Geelen net van de academie af kwam, besloot hij niet meteen met brons of steen te gaan werken. Hij wilde eerst los van bestaande conventies zijn eigen beelden maken en koos voor klei: een materiaal dat eerder geassocieerd wordt met potterie dan met eigentijdse kunst. 'Mijn werk staat heel dicht bij me; ik heb een fascinatie voor gewone dingen. Natuurlijk transformeer of sublimeer ik die in mijn werk, maar mijn inspiratie haal ik uit het dagelijkse leven. Dat kan van alles zijn: dingen die ik onderweg zie, muziek, herinneringen. (...) Ik denk dat je zou kunnen zeggen dat ik mijn ervaring omzet in materiaal.’*
Inmiddels werkt Geelen ook met brons en aluminium, maar nog altijd benadert Geelen zijn onderwerpen op een onorthodoxe manier. Hij werd daarvoor in 2000 onderscheiden met de Heineken Prijs. Geelen paart vakmanschap aan toewijding en traditie aan precisie. Of het nu gaat om een bos dahlia’s in aluminium gegoten, een 'stapelbeeld' dat is opgebouwd uit losse elementen of een werk in opdracht. Zo werd op 5 mei 2006 in Tilburg zijn Monument tegen zinloos geweld onthuld. Een bronzen kabinetskast waarvan de bovenste lade open is. Tussen zonsopgang en zonsondergang kunnen mensen een herinnering of aandenken achterlaten in de lade. De foto’s, brieven, en bloemen krijgen vervolgens bovenin een plaats achter glas.
* V. Klaassen, ‘Guido Geelen: kunst tilt je op uit het aardse bestaan’, unlocked # 02 rabo kunstcollectie, Eindhoven 2005, p. 140
