Top of this document
Go directly to page content

Hans Broek (1965)

Kun je een landschap schilderen dat direct herkenbaar is en toch alle ruimte laat aan de verbeelding? Hans Broek lukt het om deze paradox keer op keer een gezicht te geven. In de jaren negentig schildert hij de uitgestrektheid van een landschap of de wijdsheid van een avondlucht zo helder, dat vaak niet direct opvalt dat er geen mensen voorkomen in zijn doeken. Broek schildert slechts de sporen die zij hebben achtergelaten.


De pinkelende lichtjes van Los Angeles, gedompeld in de nacht of een villa langs een donkere bosrand. Het zijn onderwerpen waardoor Broek gefascineerd raakte toen hij verhuisde naar de Amerikaanse Westkust in 1995. Tijdens zijn tochten in de auto deed hij zijn indrukken op en verwerkte ze op groot formaat. Broek bood verstilling, vorm en licht op een manier die slechts in de verte de Hollandse glorie van het geschilderde landschap nog in herinnering roept. Eerder leek hij zich aan te sluiten bij de schilderkunstige traditie van een Amerikaanse kunstenaar als Edward Hopper. Sinds Broek in New York woont en werkt, schildert hij kleinere portretten van actrices als Nora Brady en Isabella Rossellini. Zijn stijl lijkt hij te voegen naar de tijd waarin deze vrouwen in het middelpunt van de belangstelling stonden.