Koen Vermeule (1965)
Koen Vermeule is een kunstenaar die zijn oeuvre opbouwt rondom enkele thema’s. Het landschap, de horizon, de werking van licht en schaduw - hij heeft ze talloze keren geschilderd. Vermeule behoort tot de generatie kunstenaars die opkwam in de jaren negentig, die koos voor het ‘ouderwetse’ medium olieverf.
Vanuit zijn Amsterdamse atelier kijkt Vermeule op een speelplaats. Dit plein vol beweeglijke kinderen vormde zijn eerste inspiratiebron. Binnen een reeks schetsen onderzoekt de schilder welk moment hij wil isoleren op het doek. In deze stadsgezichten staat het gebaar en de aanwezigheid van de mens centraal. Lange tijd schilderde Vermeule daarnaast wijdse landschappen. Lege akkers vol grove klei, lage horizonnen, zonder mensen. Sinds 2005 schuift de schilder beide genres ineen. Een hoofdrol bedeelt hij toe aan licht en schaduw. In 2002 gaf hij zijn tentoonstelling in het Fries Museum al de titel ‘Septemberlicht’ mee. Voor hem het allermooiste, theatrale licht in Nederland: “als de zon een keer flink schijnt, en je van die lange schaduwen krijgt, waar de dingen er juist op hun werkelijkst uitzien.”* Dat is precies wat Vermeule in zijn huidige werk verbeeldt.
* z.a., ‘Stadspleinen en landschappen van Koen Vermeule’, 2002, Fries Museum Krant, p. 7
