Marlene Dumas (1953)
In haar tekeningen en schilderijen weet Marlene Dumas zowel de kwetsbaarheid als de macht van de mens te treffen. Het beeld van de vrouw heeft haar bijzondere aandacht. De vrouw als begeerd wezen, als geliefde, als minnares en als moeder. Levende modellen heeft ze voor haar portretten op linnen of papier niet nodig. Liever put Dumas beelden uit tijdschriften en boeken: daar vindt ze de maatschappelijke rolmodellen die ze wil onderzoeken. Ook zichzelf spaart ze niet.
Het oeuvre van de kunstenaar wordt gerekend tot de internationale top. Dumas legt zichzelf op om de betekenis van haar eigen werk en van de alsmaar doller draaiende kunstwereld waarin dat functioneert kritisch te bevragen in beelden en in woorden. Dumas geeft haar werken veelzeggende titels mee en publiceert haar overdenkingen ook in boekvorm.
