Micha Klein (1964)
‘De computer is de wraak van de schilderkunst’, heeft Micha Klein herhaaldelijk beweerd.* Klein startte zijn opleiding aan de Rietveld Academie als schilder, maar ontdekte daar de Commodore Amiga computer en begon te experimenteren. Ook de Paintbox, een destijds peperdure computer voor beeldbewerking, kon hij verkennen tijdens een bijbaantje in een fotolaboratorium. In de jaren negentig ontwikkelde Klein een geheel eigen beeldtaal die geïnspireerd is op film, video, reclame, mode, strips, cyberspace en de opkomende housemuziek. Zijn computergraphics bevolkte hij met portretten van werkelijk bestaande mensen. Ook vermengde Klein het gelaat van verschillende fotomodellen tot een ideaalbeeld. Tegelijkertijd verwees hij daarmee terug naar schilders als Rafaël, die al in de zestiende eeuw de ideale vrouw probeerden samen te stellen. Zijn Artificial Beauty Series vormde een subtiel commentaar op het huidige schoonheidsideaal van zowel vrouw als man.
Naast zijn autonome werk heeft Klein ook altijd commercieel werk gedaan: het houdt hem alert en brengt hem in contact met de nieuwste technologische ontwikkelingen. Zo deed de computerkunstenaar in 2003 voor het eerst ervaring op met het bewerken van filmbeelden, door commercials te ontwerpen voor Coca Cola. In 2004 verzorgde hij met zijn team, als eerste Europeaan, de animaties voor een Disneyfilm: Around the World in 80 Days. In 2008 werd hij gevraagd animaties te ontwerpen voor de Little Big Planet Playstation van Sony. Klein: "Een game of een level is een kunstwerk dat interactief beleefd kan worden. Het kan een verhaal of uitdagingen bevatten, die je vervolgens kunt delen met andere mensen. Op zo'n manier heeft zo'n game een eindeloze levensduur."**
* A. Ribbens, ‘Ik geef de housecultuur een smoel’, NRC Handelsblad, 09.01.1998
** z.a. ‘Een videogame als interactieve kunst’, Metro, 25.09.2008
