Charlotte Dumas (1977)
Dienstbaarheid en onvoorwaardelijke vriendschap, maar ook krachtsinspanningen, jacht- en oorlogsrituelen zijn vaker verbonden met dieren dan we misschien denken. Fotografe Charlotte Dumas is gefascineerd door diersoorten die door de tijd heen een gelaagde relatie met de mens hebben ontwikkeld.
Hoewel dieren veelvuldig voorkomen in de westerse beeldcultuur, worden ze binnen de eigentijdse kunst nauwelijks verbeeld. Fotografe Charlotte Dumas portretteert politiehonden, paarden, wolven en zwerfhonden juist op monumentale wijze. Met groot gevoel voor hun verschijning en karakter weet ze contact te maken met haar modellen. Dat zorgt ervoor dat haar foto’s ondanks hun formaat nooit afstandelijk ogen.
Haar inspiratie vindt Dumas bij negentiende eeuwse schilders als Eugène Delacroix (1798-1863) en Théodore Géricault (1791-1824). In hun vurige doeken vindt ze de heroïek en tragiek terug van bijvoorbeeld het paard. Hoewel haar portretten een toenadering tonen tussen model en fotograaf, is ook Dumas gespitst op het weergeven van een expliciet beeld. Lichtval, pose en uitsnede zijn haar middelen om de dieren te portretteren op een tijdloze manier.*
Charlotte won in 2008 de Scheffer Prijs. Deze tweejaarlijkse prijs wordt uitgereikt aan getalenteerde jonge kunstenaars.
