Charlotte Schleiffert (1967)
Grote doeken en tekeningen met rauw getrokken lijnen, verkreukeld aluminiumfolie, purschuim, nepbont en knallende kleurvlakken. Charlotte Schleiffert houdt van het grote gebaar en wil dat haar werk zindert van energie. Er gaat vaak ook fysieke directheid vanuit die voortkomt aan ons gefocust zijn op het lichaam en op begrippen als macht, geweld en liefde.
Schleiffert werkt graag met eitempera en acryl: verfsoorten die vlot drogen. Het past bij de vaart die ze najaagt en bij haar snelle manier van werken. Schleiffert: Voor ik aan een schilderij begin, heb ik meestal al tekeningen gemaakt. Die gebruik ik als uitgangspunt. Het schilderen zelf gaat heel snel en dat moet ook. Eén keer heb ik drie, vier weken over een doek gedaan, toen was het kapot geschilderd. Ik werd perfectionistisch en alle vitaliteit ging eraf. Terwijl die juist zo bij mijn werk hoort.'' Tekst hoort er ook in thuis: Schleiffert laat zich inspireren door oneliners die ze oppikt uit muzieknummers of tijdschriften, die er niet om liegen. Artikelen en foto’s kunnen ook de aanleiding zijn voor het maken van nieuw werk. Recht voor zijn raap, hard, maar ook levenslustig en strijdbaar.
* www.nrc.nl, webinterview, R. De Gruyter 28.10.1999
