Marco van Duyvendijk (1974)
Marco van Duyvendijk maakt zijn foto’s onderweg. Al vanaf zijn tienerjaren heeft hij een fascinatie voor het – toenmalige - Oostblok. Na de val van de muur maakte hij direct een aantal reizen naar dat gebied. Vooral Roemenië heeft zijn hart gestolen: hij woonde er al eens een jaar en spreekt de taal. Van Duyvendijk: “Wat mij in die samenleving interesseert, is de combinatie van een eeuwenoude cultuur met moderne invloeden. De jeugd heeft een sterk gevoel voor de tradities waarmee ze is opgegroeid, maar heeft ook een scherp oog voor de nieuwste Westerse trends. In een weerbarstig land als Roemenië dat nu noodgedwongen met grote stappen moet opgroeien, geeft dat sprekende contrasten.”*
Voor Van Duyvendijk is het persoonlijke contact erg belangrijk bij het maken van zijn portretfoto’s. Hij sluit soms vriendschappen met de mensen die hij fotografeert en zoekt hen steeds weer op. Dat maakt mogelijk dat hij niet het kwetsbare toont, maar juist op zoek gaat naar de kracht van deze mensen ongeacht de omstandigheden waarin zij verkeren. Het is de fotograaf te doen om het vastleggen van authentieke beelden zonder de afstand van de documentaire fotografie. “Zelfs als ik zou willen zou ik waarschijnlijk niet tot beelden kunnen komen die iedereen mooi vindt.”
* alle citaten: V. Klaassen, ‘Marco van Duyvendijk’, unlocked # 02 rabo kunstcollectie, Eindhoven 2005, p. 38
