Mark Manders (1968)
Dingen, gedachten, betekenissen en associaties vormen de bouwstenen van het zich almaar uitdijende universum van Mark Manders. Sinds 1986 werkt hij aan Zelfportret als gebouw: een imaginair onderkomen, compleet met plattegrond, waarin hij zijn binnenwereld openbaar maakt. Tekeningen, geordende objecten, lemen en bronzen beelden en installaties duiken op in een parcours waarlangs hun plaats en betekenis continu verschuift, verdubbelt of verdwijnt. Manders had ooit de wens om schrijver te worden totdat hij merkte dat een schrijver de gedachten van de lezer stuurt. Een verhaal vertel je immers met woorden. Beeldtaal bleek meer denkruimte te bieden en tegelijkertijd in één oogopslag te ervaren zijn.
