Esther Tielemans (1976)
Zo groot als billboards, maar op een andere manier onontkoombaar. De schilderijen van Esther Tielemans ogen overzichtelijk omdat ze vaak zijn opgetrokken uit hoogglanzende, heldere kleurvlakken. Maar schijn bedriegt. Vaak sluiten haar panelen de bezoeker in omdat Tielemans met haar schilderijen ruimtelijke objecten bouwt. Elk paneel vormt een spiegelend vlak, meerdere panelen samen vormen gelaagde installaties vol hoeken en dieptes.
Voor Tielemans vormt de natuur vooral een constructie die te schilderen is. Ze laat monochrome verfvlakken vervloeien met felgekleurde exotishe planten. Met epoxy en lakverf onderstreept ze zowel het aanlokkelijke van een paradijselijk landschap als de kunstmatigheid ervan. Haar verfgebruik roept eerder de allesverterende snelheid en hardheid van het moderne leven op dan de lieflijkheid van de natuur.* Tielemans brengt haar verf op in ferme kwaststreken, maar ook door te gieten. De contrasten tussen matte en hard glanzende verf en de ruimtelijke constructie nodigen uit tot het bekijken van dichtbij. Tielemans ontving de Koninklijke Subsidie voor Vrije Schilderkunst in 2002.
* www.kunstbus.nl, 03.12.2008
