Marc Bijl (1970)
Marc Bijl noemt zich kunstactivist. Zijn video-installaties, beeldhouwwerken en graffiti zijn opgebouwd rond thema’s als massacultuur, religie, (anti)globalisering en politiek. Pendelend tussen New York en Rotterdam werkt Bijl aan kunst die er niet om liegt. Bijl verwijst veel naar subculturen als punk en gothic en vraagt hardop af met welke afspraken en codes ze gepaard gaan. Dezelfde vragen laat hij los op de actualiteit en de kunstwereld. De mythevorming of het tendentieuze karakter van culturen of een nationaal bewustzijn legt hij bloot in interventies. Zo greep hij spontaan in op de Documenta in Kassel in 2002. Bijl spoot op iedere zuil van de hoofdlocatie een letter: ‘TERROR’. Bijl: "Het was ongeveer een jaar na 11 september. Het terrorisme had de wereld in zijn greep, en ik zag daar op de Documenta weinig van terug.”*
Bijl neemt geen blad voor de mond en toont expliciet wat hem bezighoudt. Een Amerikaanse vlag doordrenkt met zwarte olie, de Berlijnse stoel van Gerrit Rietveld gepresenteerd als een gehavend oorlogsrekwisiet. Hij draait de rollen graag om. Bijvoorbeeld door de portretten van invloedrijke denkers als Multatulli, Ayaan Hirsi Ali of Koningin Beatrix te tonen als airbrush sjabloon. Een techniek die we eerder associëren met revolutionairen en activisten vormt hij om tot een nieuw icoon. Marc Bijl ontving de Wolvecampprijs 2008.**
* www.sudsandsoda.nl, 03.12.2008
** De tweejaarlijkse prijs voor schilderkunst bestaat uit een bedrag van 18.500 euro en 10.000 euro voor de organisatie van een expositie.
